بخواسته بود و رسول ببخشيده ( 1 ) ، أوس همين ( 2 ) چشم مىداشتند . رسول - عليه السّلام - گفت : راضى باشى كه مردى هم از شما كه سيّد شماست در ايشان حكم كند ؟ و آن سعد معاذ است . گفتند : راضى باشيم يا رسول اللَّه ! و سعد معاذ مجروح بود در اين وقت ، در مسجد رسول خيمه‌اى زده بود و او در آن جا بود ، و زنى نام او رفيده او را مداوات ( 3 ) مىكرد ، و اين زن خويشتن ( 4 ) بر اين كار وقف كرده بود ، و رسول - عليه السّلام - او را براى آن در اين خيمه فرود آورده بود تا هر روز او را ببيند و نزديك باشد به وى ( 5 ) ، و اين جراحت او را در غزات احزاب رسيده بود . چون رسول - عليه السّلام - او را به حاكم كرد در بنى قريظه ، قوم أوس بيامدند و چهار پاى بياوردند و او را برنشاندند و مخدّه در پس پشت او نهادند ، و همهء راه او را مىگفتند : يا با ( 6 ) عمرو ! رسول خداى تو را به حاكم كرد در بنى قريظه ، و ايشان موالى تواند با ايشان احسان كن . چون بسيار بگفتند ، گفت سعد را وقت آن نيست كه او براى ملامت لائمان جانب خداى بگزارد ( 7 ) . يكى از ايشان گفت : چون من از سعد اين شنيدم ، دانستم كه او جز به قتل ايشان حكم نكند . چون سعد بنزديك رسول - عليه السّلام - رسيد ، رسول ( 8 ) أوس را گفت : بر خيزى و سيّدتان را فرود آرى . ايشان سعد را فرود آوردند و گفتند : يا با عمرو ( 9 ) ! رسول خداى تو را به حاكم كرد در موالى تو كه بنى قريظه‌اند . سعد روى با ايشان كرد و گفت : عهد خداى بر شماست كه از حكم من باز پس نيايى و از جانب رسول خداى همچنين است همه گفتند : آرى ، و رسول - عليه السّلام - گفت : همچنين است ، تو حاكمى محكّم از قبل من بر ايشان ، تا حكم آن باشد كه تو كنى . گفت : چون چنين است ، لقد حكمت فيهم بقتل الرّجال و سبى النّساء و الذّرارىّ و قسمة الاموال ، چون ( 10 ) من حاكم محكم ام ، حكم كردم كه مردانشان را بكشند و زنان و كودكان را به بردگى

--> ( 1 ) . كا : بخشيد ، آط ، آب ، آج ، لب ، مش قوم . ( 2 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : همان . ( 3 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش ، كا : مداوا . ( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش را ، كا : خود را . ( 5 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : بر رسول . ( 6 ) . با عمرو / ابا عمرو . ( 7 ) . آب ، آج ، لب ، مش : بگذارد . ( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش قوم . ( 9 ) . آج ، لب : يا با عمرو سعد . ( 10 ) . ديگر نسخه بدلها بجز كا : ندارد .